گورستان‌ها همیشه مکان‌های وهم آلود و پر رمز و رازی هستند. اما گورستان جن یا جن سنط (در زبان بلوچی) یکی از عجیب‌ترین گورستان‌های ایران است که در روستای تیس چابهار واقع شده است. برای اینکه بدانید چرا به این منطقه گورستان جن می‌گویند با ما همراه باشید.

آدرس: 5 کیلومتری شمال غرب چابهار، روستای تیس، گورستان جن

 

گورستان جن کجاست؟

  • گورستان جن در روستای تاریخی تیس در استان سیستان و بلوچستان و شهر چابهار واقع شده است.
  • قبرستان اجنه در 300 کیلومتری غرب روستای تیس و در جنوب قلعه پرتغالی‌ها، در دامنه کوه پیل بند و مشرف به روستای تیس قرار دارد.
  • تمام قبرهای این قبرستان در دل سنگ و در دامنه کوه قرار دارند و ظاهری عظیم الجثه و عجیب دارند.
  • علیرغم گذر زمان هنوز قبرهای زیادی در این مکان دیده می‌شوند.
  • یک قبر سالم با 225 سانتی متر طول و 110 سانتی‌متر عرض نیز در این گورستان وجود دارد.

گورستان جن روستای تیس چابهار

چرا به این منطقه گورستان جن می‌گویند؟

  •    در نظر مردم محلی منطقه، به دلایل زیر این گورستان مربوط به جن‌ها بوده است.
  • آنها عقیده دارند شب هنگام جن‌ها بر بالای قبر مردگان خود عزاداری می‌کنند و اگر کسی شب از این منطقه عبور کند مورد نفرین اجنه قرار می‌گیرد و ظرف چند روز خواهد مرد.
  • دلیل نامگذاری گورستان جن، وجود قبرهایی در دل سنگ است که با توجه به ابزارهای ابتدایی موجود در گذشته، وجود این قبرها در دل سنگ ناممکن به نظر می‌رسد.
  • دلیل دیگر اندازه گورهاست که بسیار بزرگ تر از گورهای معمولی هستند.

 

احتمالاتی در خصوص پیدایش قبرستان جن:

  • اما این دلایل فقط نشان دهنده یک باور قدیمی است در صورتیکه امروزه علم باستان شناسی دفن مردگان در سنگ را که در گذشته انجام می‌شده تایید کرده است.
  • این کار یکی از مرسومات دین زرتشت بوده است.
  • زرتشتیان چهار عنصر آب، باد، خاک و آتش را پاک می‌دانسته‌اند.
  • به همین دلیل اجساد مردگان را ابتدا در جایی قرار می‌دادند تا طعمه لاشخورها و حیوانات دیگر شود و آلودگی آن به خاک نرسد.
  • سپس استخوان های باقیمانده را در جایی به نام استودان دفن می‌کردند.
  • استودان حفره‌های سنگی در دل کوه بوده. این روش در زمان ساسانیان مورد استفاده قرار می‌گرفته است.
  • نمونه این روش را می‌توانید در برج سکوت یزد ببینید.
  • احتمال دیگری هم در مورد این قبرستان وجود دارد که ممکن است حفرکنندگان این قبور، به دلیل احترامی که برای مردگان خود قائل بوده‌اند و برای در امان ماندن جسد آنان از موجودات و حیوانات، آنها در دل سنگ دفن میکرده‌اند.
  • گروهی از کارشناسان میراث فرهنگی هم بر این باورند که این سنگ ‌ها اصلا قبر نبوده‌اند و حوضچه هایی جهت جمع آوری و نگهداری آب باران بوده‌اند.

سایر اطلاعات:

  • قبرستان جن‌ها در سال 1386 در فهرست آثار ملی ایران ثبت گردید.
  • اکنون قبرستان امروزی روستای تیس هم در کنار همین قبرستان قرار دارد.
  • آثار چنین قبوری در دامنه کوه‌های شهباز استان مرکزی هم دیده می‌شوند.